1458: Ο Ματίας Κορβίνους στέφεται βασιλιάς της Ουγγαρίας
1679: Ο βασιλιάς Κάρολος Β’ της Αγγλίας διαλύει το Κοινοβούλιο
1742: Ο Κάρολος Ζ’ στέφεται βασιλιάς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
1827: Μοίρα του Ελληνικού Στόλου υπό τον Αστιγγα αποβιβάζει στρατεύματα στο Πασαλιμάνι και καταλαμβάνει τον Πειραιά
1859: Η Βλαχία και η Μολδαβία ενώνονται σε μία χώρα με το όνομα Ρουμανία υπό την ηγεσία του Αλεξάντερ Ιον Κούζα
1862: Το Βουκουρέστι γίνεται πρωτεύουσα της Ρουμανίας.
1874: Δίνεται η πρεμιέρα της όπερας του Μοδέστου Μουσόργκσκι «Μπόρις Γκουντούνοφ»
1902: Η Δανία πουλά τις Παρθένους Νήσους της Καραϊβικής στις ΗΠΑ.
1908: Ο Ρόμπερτ Μπέϊντεν Πάουελ συγκροτεί στη Βρετανία την πρώτη ομάδα προσκόπων.
1915: Βρατανικά καταδρομικά βυθίζουν το γερμανικό πλοίο «Μπλίχερ» στο οποίο επέβεναν 870 άτομα
1921: Στη διάσκεψη των Παρισίων οι σύμμαχοι καθορίζουν σε 22 δις. δρχ την οικονομική αποζημίωση της Γερμανίας που θα πρέπει να καταβάλει σε διάστημα 42 χρόνων.
1924: Η πρώην πρωτεύουσα της Ρωσίας, η Αγία Πετρούπολη μετονομάζεται σε Λένινγκραντ, προς τιμήν του μπολσεβίκου ηγέτη Βλαντιμίρ Ιλιτς Λένιν που μόλις είχε πεθάνει.
1927: Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ ολοκληρώνει την πρώτη του ταινία στην Αγγλία. Τίτλος «The Pleasure Garden»
1929: Η νέα θεωρία του Αλμπερτ Αϊνστάϊν η οποία ενώνει τη βαρύτητα και τον ηλεκτρομαγνητισμό σε μιά ομάδα τύπων εντυπωσιάζει τους φυσικούς.
1931: Η Κοινωνία των Εθνών επικρίνει τη Πολωνία για τις διακρίσεις που γίνονται σε βάρος της γερμανικής μειονότητας στην Ανω Σιλεσία.
1937: Η Γαλλία παραχωρεί στην Τουρκία την Αλεξανδρέτα που ανήκε στη Συρία. Η περιοχή ανήκε στη Συρία, κυρήχτηκε αυτόνομη και το 1939 εκχωρήθηκε στη Τουρκία.
1939: Από σεισμό στη πόλη Κονσεπσιόν της Χιλής σκοτώνονται 30.000 άνθρωποι!
1942: Ειδική επιτροπή στις ΗΠΑ αποδίδει ευθύνες σε υψηλόβαθμους αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού οι οποίο απέτυχαν να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα για να αποφευχθεί η καταστροφή του αμερικανικού στόλου στο Περλ Χάρμπορ από την ιαπωνική αεροπορία.
1943: Ολοκληρώνεται στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκο η συνάντησης κορυφής Τσώρτσιλ – Ρούσεβελτ για τον συντονισμό της δράσης Βρετανίας και ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1946: Υπό την αιγίδα του ΟΗΕ συγκροτείται στο Λονδίνο η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενεργείας.
1956: Ο Ελβις Πρίσλεϊ εμφανίζεται για πρώτη φορά στην τηλεόραση στην εκπομπή «Stage Show».
1960: Ο πάπας Ιωάννης ΙΓ’ εγκαινιάζει στη Ρώμη την πρώτη σύνοδο για την εκκλησιαστική τάξη.
1960: Στασιάζουν οι γαλλικές δυνάμεις εθνοφυλακής στο Αλγέρι. Αρχίζει η δεύτερη εξέγερση των αποίκων, με αφορμή τη σύλληψη του στρατηγού Μασί, πολιτικού και στρατιωτικού διοικητή της Αλγερίας.
1963: Στα Ανάκτορα του Αμάλιενμποργκ στη Κοπενχάγη αρραβωνιάζονται ο διάδοχος του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνος και η πριγκήπισσα της Δανίας Άννα Μαρία.
1966: Αεροσκάφος των Ινδικών Αερογραμμών συντρίβεται στο όρος Μοντ Μπλανκ. Σκοτώνονται 117 επιβάτες.
1969: Ο στρατηγός Φράνκο κηρύσσει τον στρατιωτικό νόμο στην Ισπανία μετά τις τελευταίες ταραχές. Πιάστηκαν περισσότερα από 300 άτομα. Ο στρατιωτικός νόμος κράτησε έως τις 25 Μαρτίου 1972.
1972: Η ΕΣΣΔ αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Μπνγκλαντές
1974: Πεντάκις σε θάνατο καταδικάζονται από το Μικτό Κακουργοδικείο Αθηνών οι Παλαιστίνιοι Ελ Αρίντ Σαφίκ και Κχανούραχ Ταλάλ, μέλη της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβριος» που στις 5 Αυγούστου του προηγούμενου χρόνου στην αίθουσα τράνζιτ επιτέθηκαν με χειροβομβίδες κατά επιβατών. Σκότωσαν 4 και τραυμάτισαν 58. Λίγο αργότερα αποδείχτηκε ότι είχαν χτυπήσει λάθος πτήση. Στόχος τους ήταν αεροπλάνο που πήγαινε στο Τελ Αβίβ.
1976: Η βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ γίνεται η πρώτη γυναίκα που εκλέγεται πρύτανης στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι.
1978: Τέσσερις μασκοφόροι εισβάλουν στην κρεβατοκάμαρα του Φρανκικού δημάρχου της Βαρκελώνης και στενού φίλου του δικτάκτορα, Χοακίν Σαουρέτ, τον έδεσαν με μιά βόμβα στο στήθος και τον ανατίναξαν μαζί με την γυναίκα του.
1978: Πυρηνοκίνητος σοβιετικός δορυφόρος μπαίνει στην ατμόσφαιρα της Γης και διαλύεται σκορπίζοντας την ραδιενεργό σκόνη του στον βόρειο Καναδά.
1979: Η «κόκα κόλα» επεκτείνεται και στην Κίνα.
1983:Στη Βολιβία συλλαμβάνεται ο πρώην αξιωματικός της Γκεστάπο Κλάους Αλτμαν ή Μπάρμπι, πιό γνωστός ως «ο χασάπης της Λυών».
1983: 32 μέλη των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» φυλακίζονται στην Ιταλία για τρομοκρατία. Ανάμεσά τους και ο εκτελεστής του πολιτικού Αλντο Μόρο.
1984: Παρουσιάζεται στην αγορά ο υπολογιστής Macintosh.
1986: Το διαστημόπλοιο της ΝΑΣΑ «Βόγιατζερ 2» περνά δίπλα από τον πλανήτη Ουρανό.
1989: Εκτελείται στην ηλεκτρική καρέκλα ο μανιακός δολοφόνος Τεντ Μπάντι. Είχε κακοποιήσει και σκοτώσει τουλάχιστον 28 γυναίκες
1991:Η βουλή των Σκοπίων ψηφίζει την διακήρυξη της ανεξαρτησίας από την ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας. Το νέο κράτος ονομάζεται «Μακεδονία».
1992: Στη Μαυριτανία γίνονται για πρώτη φορά εκλογές. Η χώρα είχε αποκτήσει την ανεκαρτησία της από τη Γαλλία το 1960.
1996: Αντάρτες της Τσετσενίας απελευθερώνουν 43 Ρώσους ομήρους έπειτα από αιχμαλωσία δύο εβδομάδων.
2000: Η TIME Warner Inc και η ΕΜΙ συγχωνεύονται.2001: Στο Βατικανό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος συναντάται με τον Πάπα Ιωάννη – Παύλο
Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008
Γεννήσεις
76: Πούμπλιους Αέρλιους Ανδριανός, 14ος αυτοκράτορας της Ρώμης (117-138) και λάτρης της Αθήνας.
1679: Κρίστιαν Βολφ, γερμανός φιλόσοφος. Πέθανε στις 9 Απριλίου1754.
1705: Φαρινέλι, ο τελευταίος μεγάλος «καστράτο» (ευνούχος) τραγουδιστής της όπερας. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1782.
1712: Φρειδερίκος Β’, βασιλιάς της Πρωσίας. Πέθανε στις 17 Αυγούστου 1786.
1732: Πιέρ Ογκοστάν Καρόν ντε Μπομαρσέ, γάλλος θεατρικός συγγραφέας. Εργα του: «Γάμοι του Φίγκαρο» και «Κουρέας της Σεβίλλης». Πέθανε στις 17 Μαΐου 1799.
1776: Ερνστ Χόφμαν, γερμανός ρομανικός ποιητής, συγγραφέας και συνθέτης. Πέθανε στις 25 Ιουνίου 1822.
1862: Ιντιθ Γουάρτον, αμερικανίδα συγγραφέας. Εγραψε «Τα χρόνια της αθωώτητας». Τιμήθηκε με το Πούλιτζερ (1921). Πέθανε στις 11 Αυγούστου 1937.
1866: Χένρι Κινγκ, αμερικανός σκηνοθέτης. Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1982.
1888: Ερνστ Χάϊνκελ, γερμανός σχεδιαστής και κατασκευαστής αεροσκαφών. Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1958
1925: Μαρίνα Τόλτσιφ, αμερικανίδα μπαλαρίνα, πρώτη χορεύτρια του Μπαλέτου της Νέας Υόρκης
1928: Ντέσμοντ Μόρις, άγγλος ανθρωπολόγος
1941: Νιλ Ντάϊαμοντ, αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης
1941: Ααρον Νέβιλ, τραγουδιστής, μέλος του συγκρουτήματος «Νέβιλ Μπράδερς»
1943: Σάρον Τέϊτ, ηθοποιός. Δολοφονήθηκε στις 9 Αυγούστου 1969 από τον Τσαρλς Μάνσον
1944: Κλάους Νόμι (πραγματικό επώνυμο Σπέρμπερ), γερμανός τραγουδιστής. Πέθανε από AIDS στις 6 Αυγούστου 1983.
1949: Τζον Μπελούτσι, αμερικανός ηθοποιός. Πέθανε στις 5 Μασρτίου1982.
1960: Ναστάζια Κίνσκι, γερμανίδα ηθοποιός, κόρη του Κλάους Κίνσκι.
1679: Κρίστιαν Βολφ, γερμανός φιλόσοφος. Πέθανε στις 9 Απριλίου1754.
1705: Φαρινέλι, ο τελευταίος μεγάλος «καστράτο» (ευνούχος) τραγουδιστής της όπερας. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1782.
1712: Φρειδερίκος Β’, βασιλιάς της Πρωσίας. Πέθανε στις 17 Αυγούστου 1786.
1732: Πιέρ Ογκοστάν Καρόν ντε Μπομαρσέ, γάλλος θεατρικός συγγραφέας. Εργα του: «Γάμοι του Φίγκαρο» και «Κουρέας της Σεβίλλης». Πέθανε στις 17 Μαΐου 1799.
1776: Ερνστ Χόφμαν, γερμανός ρομανικός ποιητής, συγγραφέας και συνθέτης. Πέθανε στις 25 Ιουνίου 1822.
1862: Ιντιθ Γουάρτον, αμερικανίδα συγγραφέας. Εγραψε «Τα χρόνια της αθωώτητας». Τιμήθηκε με το Πούλιτζερ (1921). Πέθανε στις 11 Αυγούστου 1937.
1866: Χένρι Κινγκ, αμερικανός σκηνοθέτης. Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1982.
1888: Ερνστ Χάϊνκελ, γερμανός σχεδιαστής και κατασκευαστής αεροσκαφών. Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1958
1925: Μαρίνα Τόλτσιφ, αμερικανίδα μπαλαρίνα, πρώτη χορεύτρια του Μπαλέτου της Νέας Υόρκης
1928: Ντέσμοντ Μόρις, άγγλος ανθρωπολόγος
1941: Νιλ Ντάϊαμοντ, αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης
1941: Ααρον Νέβιλ, τραγουδιστής, μέλος του συγκρουτήματος «Νέβιλ Μπράδερς»
1943: Σάρον Τέϊτ, ηθοποιός. Δολοφονήθηκε στις 9 Αυγούστου 1969 από τον Τσαρλς Μάνσον
1944: Κλάους Νόμι (πραγματικό επώνυμο Σπέρμπερ), γερμανός τραγουδιστής. Πέθανε από AIDS στις 6 Αυγούστου 1983.
1949: Τζον Μπελούτσι, αμερικανός ηθοποιός. Πέθανε στις 5 Μασρτίου1982.
1960: Ναστάζια Κίνσκι, γερμανίδα ηθοποιός, κόρη του Κλάους Κίνσκι.
Θάνατοι
41: Γάϊος Καίσαρ Γερμανικός, πιό γνωστός ως Καλιγούλας (37 χρ.), αυτοκράτορας της Ρώμης για τέσσερα χρόνια, δολοφονήθηκε από τον χιλιάρχο των Πραιτωριανών Κάσσιο Χαϊρέα. Είχε διαδεχθεί στον θρόνο τον τρελλό Τιβέριο. Είχε γεννηθεί στις 31 Αυγούστου 12.
1366: Αλφόνσος Δ’ της Αραγονίας. Είχε γεννηθεί το 1299.
1824: Αλή Πασάς των Ιωαννίνων (81 χρ.), δολοφονήθηκε από τους Τούρκους. Είχε γεννηθεί το 1741.
1920: Αμαντέο Μοντιλιάνι, ιταλός ζωγράφος και γλύπτης. Είχε γεννηθεί στις 12 Ιουλίου 1884.
1965: Ουίστων Τσώρτσιλ (91 χρ.), άγγλος πολιτικός και συγγραφέας. Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας από το 1940-45 και 1951-55. Είχε γεννηθεί στις 30 Νοεμβρίου 1874.
1975: Λάρι Φάϊν, ηθοποιός, μέλος του Τρίο Στούτζες. Είχε γεννηθεί στις 5 Οκτωβρίου 1902.
1986: Λαφαγιέρ Χούμπαρντ (71 χρ.), ιδρυτής της Εκκλησίας των Σαϊεντολόγων. Είχε γεννηθεί στις 13 Μαρτίου 1911.
1983: Τζορτζ Κιούκορ (83 χρ.), αμερικανός σκηνοθέτης. Είχε γεννηθεί στις 7 Ιουλίου 1899.
1994: Ο Μιχάλης Βρανόπουλος (48 χρ.), πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, δολοφονήθηκε στην οδό Σόλωνος από την «17 Νοέμβρη».
1366: Αλφόνσος Δ’ της Αραγονίας. Είχε γεννηθεί το 1299.
1824: Αλή Πασάς των Ιωαννίνων (81 χρ.), δολοφονήθηκε από τους Τούρκους. Είχε γεννηθεί το 1741.
1920: Αμαντέο Μοντιλιάνι, ιταλός ζωγράφος και γλύπτης. Είχε γεννηθεί στις 12 Ιουλίου 1884.
1965: Ουίστων Τσώρτσιλ (91 χρ.), άγγλος πολιτικός και συγγραφέας. Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας από το 1940-45 και 1951-55. Είχε γεννηθεί στις 30 Νοεμβρίου 1874.
1975: Λάρι Φάϊν, ηθοποιός, μέλος του Τρίο Στούτζες. Είχε γεννηθεί στις 5 Οκτωβρίου 1902.
1986: Λαφαγιέρ Χούμπαρντ (71 χρ.), ιδρυτής της Εκκλησίας των Σαϊεντολόγων. Είχε γεννηθεί στις 13 Μαρτίου 1911.
1983: Τζορτζ Κιούκορ (83 χρ.), αμερικανός σκηνοθέτης. Είχε γεννηθεί στις 7 Ιουλίου 1899.
1994: Ο Μιχάλης Βρανόπουλος (48 χρ.), πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, δολοφονήθηκε στην οδό Σόλωνος από την «17 Νοέμβρη».
Στον αθλητισμό
Γεγονότα
1987: Στο 61ο τουρνουά όπεν γυναικών στην Αυστραλία η Μαντλίκοβα νίκησε 2-0 (7-5 και 7-6) την Ναβρατίλοβα.
1988: Στο 76ο οπεν της Αυστραλίας ο Ματς Βίλαντερ νίκησε τον Πιτ Γκας 3-2 (6-3,6-7,3-6,6-1 και 8-6).
1997: Η Μαρτίνα Χίνγκινς γίνεται η νεότερη τενίστρια η οποία κέρδισε γκραν σλαμ μετά τη νίκη της (6-2,6-2) επί της Μέρι Πιρς στον τελικό του αυστραλιανού όπεν.
1998: Ο Κριστόφ Βαζέχα σημειώνει το 182ο γκολ του με τον Παναθηναϊκό σε αγώνα με τον Απόλλωνα και περνά στη πρώτη θέση των σκόρερ του Παναθηναϊκού. Ο Αντώνης Αντωνιάδης είχε μείνει στα 181. Ο Βαζέχα είχε σημειώσει το πρώτο του γκολ στην Ελλάδα πάλι σε αγώνα με τον Απόλλωνα στις 7 Ιανουαρίου 1990.
Γεννήθηκαν
1922: Νιλ Φράνκλιν, άγγλος κεντρικός αμυντικός. Ήταν ο προκάτοχος του Μπίλι Ράϊτ στην εθνική ομάδα. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Χολ Σίτι και τον Ιανουάριο του 1939 πήγε στην Στόουκ. Ο πόλεμος σταμάτησε την αγωνιστική του δράση. Επέστρεψε στα γήπεδα με το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Λίγο πριν το Μουντιάλ του 1950 αγωνίστηκε για μερικούς μήνες στην Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε της Κολομβίας. Επέστρεψε στην Αγγλία, στην Χολ Σίτι και τον Φεβρουάριο του 1951 πήγε στην Κριού Αλεξάντερ για να κλείσει την καριέρα του στην Στόκ Πόρτ στην οποία μεταγράφηκε τον Φεβρουάριο του 1957. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 27 φορές (περίοδος 1947-50). Αργότερα έγινε προπονητής. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1996.
1947: Τζιόρτζιο Κινάλια, ιταλός σέντερ φορ Αγωνίστηκε στη Λάτσι
ο, αλλά στη συνέχεια προτίμησε τα δολλάρια που του προσέφερε ο «Κόσμος της Νέας Υόρκης» για να κάνει καριέρα στο αμερικάνικο πρωτάθλημα. Επαιξε 14 φορές στην εθνική ομάδα (περίδοος 1972-75) και σημείωσε 4 γκολ. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.
1955: Τζέϊμς Μοντγκόμερι, αμερικανός κολυμβητής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μόντρεαλ κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια. Στα 100μ ελεύθερο (49.99, παγκόσμιο ρεκόρ), στη σκυταλοδρομία 4Χ200μ (7.23.22, παγκόσμιο ρεκόρ) και στα 4Χ100μ Μικτή ομαδική (3.42.22, παγκόσμιο ρεκόρ). Κέρδισε, ακόμη, το χάλκινο μετάλλιο στα 200μ ελεύθερο (1.50.58). Σε τρία Παγκόσμια πρωταθλήματα κέρδισε 7 χρυσά κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Το 1973 (100,200 και τρεις σκυταλοδρομίες), το 1975 (χρυσό στις δύο σκυταλοδρομίες του ελεύθερου και χάλκινο στα 100μ ελεύθερο) και το 1977 (δύο χρυσά στις δύο σκυταλοδρομίες του ελεύθερου).
1963: Αρνολντ Πέτρους Βαντερλίνεν, ολλανδός πυγμάχος. Παρέμεινε ερασιτέχνης. Σε τρεις διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων στα 91 κιλά κέρδισε τι αργυρό μετάλλιο (1984,1988,1992).
1968: Μαίρη Λιού Ρέτον, αμερικανίδα αθλήτρια της γυμναστικής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Αντζελες κέρδισε δύο χρυσά, δύο αργυρά και δύο χάλκινα.
1969: Λουίς Μακπάουλ, αυστραλή ακοντίστρια. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Είχε ατομικό ρεκόρ 66μ96.
1975: Χάρης Παπαδιάς, έλληνας σπρίντερ. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου το 1997, ενώ ήταν 4ος στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό του 1996. Το 1998 ήταν 3ος στα 100μ στο ευρωπαϊκό και 4ος
με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100μ και 6ος στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
1979: Τιμ Κωστόπουλος, ελληνοκαναδός επαγγελματίας αθλητής του χόκεϊ στον πάγο.
Πέθαναν
1961: Αλφρεντ Κάρλτον Ζιλμπέρτ, αμερικανός επικοντιστής. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1908. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις, ενώ είχε σπουδάσει αθλίατρος. Κατασκεύαζε παιχνίδια για παιδιά και είχε περισσότερα από 150 διπλώματα ευρασιτεχνίας. Είχε γεννηθεί στις 13 Φεβρουαρίου 1884.
1978: Ζορζ Σπεϊσέρ (71 χρ.), γάλλος ποδηλάτης. Το 1933 κέρδισε το πρωτάθλημα επαγγελματιών σε δημόσιο δρόμο. Την ίδια χρονιά κέρδισε και τον Γύρο της Γαλλίας.. Τρεις φορές αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας (1935, 37,39). Είχε γεννηθεί στις 8 Ιουνίου 1907.
1986: Φλο Χίμαν, αμερικανίδα βολεϊμπολίστρια. Πέθανε στη διάρκεια ενός αγώνα του ιαπωνικού πρωταθλήματος ενώ βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας της. Το 1984 είχε κερδίσει με την ομάδα των ΗΠΑ το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αιτία θανάτου της ήταν μια σπάνια ασθένεια στη καρδιά η οποία δεν είχε ανιχνευτεί όσο ζούσε. Είχε γεννηθεί στις 31 Ιουλίου 1954.
1996: Σάντορ Ιχαρος, ούγγρος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Δεν κατάφερε να διακριθεί σε κάποια μεγάλη διοργάνωση. Την περίοδο 1955-56 κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ. Στα 1.500μ (3.40.8), στα 3.000μ (7.55.6), στα 5.000μ (13.40.6) και στα 10.000μ (28.42.8). Είχε γεννηθεί στις 10 Μαρτίου 1930.
2002: Γκερντ Πρόκοπ (63 χρ.), γερμανός προπονητής και παλιός τερματοφύλακας. Εργάστηκε για πολλά χρόνια σε διάφορες ελληνικές ομάδες και έμενε μόνιμα στη Χαλκιδική.
2003: Τζιάνι Ανιέλι, ιταλός, επίτιμος πρόεδρος της “Fiat” και πρόεδρος της Γιουβέντους. Είχε γεννηθεί στις 12 Μαρτίου 1921.
2003: Λεονίντας (90 χρ.), βραζιλιάνος σέντερ φορ. Περισσότερα στο http://2401sporos.blogspot.com/2008/01/blog-post.html
1987: Στο 61ο τουρνουά όπεν γυναικών στην Αυστραλία η Μαντλίκοβα νίκησε 2-0 (7-5 και 7-6) την Ναβρατίλοβα.
1988: Στο 76ο οπεν της Αυστραλίας ο Ματς Βίλαντερ νίκησε τον Πιτ Γκας 3-2 (6-3,6-7,3-6,6-1 και 8-6).
1997: Η Μαρτίνα Χίνγκινς γίνεται η νεότερη τενίστρια η οποία κέρδισε γκραν σλαμ μετά τη νίκη της (6-2,6-2) επί της Μέρι Πιρς στον τελικό του αυστραλιανού όπεν.
1998: Ο Κριστόφ Βαζέχα σημειώνει το 182ο γκολ του με τον Παναθηναϊκό σε αγώνα με τον Απόλλωνα και περνά στη πρώτη θέση των σκόρερ του Παναθηναϊκού. Ο Αντώνης Αντωνιάδης είχε μείνει στα 181. Ο Βαζέχα είχε σημειώσει το πρώτο του γκολ στην Ελλάδα πάλι σε αγώνα με τον Απόλλωνα στις 7 Ιανουαρίου 1990.
Γεννήθηκαν
1922: Νιλ Φράνκλιν, άγγλος κεντρικός αμυντικός. Ήταν ο προκάτοχος του Μπίλι Ράϊτ στην εθνική ομάδα. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Χολ Σίτι και τον Ιανουάριο του 1939 πήγε στην Στόουκ. Ο πόλεμος σταμάτησε την αγωνιστική του δράση. Επέστρεψε στα γήπεδα με το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Λίγο πριν το Μουντιάλ του 1950 αγωνίστηκε για μερικούς μήνες στην Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε της Κολομβίας. Επέστρεψε στην Αγγλία, στην Χολ Σίτι και τον Φεβρουάριο του 1951 πήγε στην Κριού Αλεξάντερ για να κλείσει την καριέρα του στην Στόκ Πόρτ στην οποία μεταγράφηκε τον Φεβρουάριο του 1957. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 27 φορές (περίοδος 1947-50). Αργότερα έγινε προπονητής. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1996.
1947: Τζιόρτζιο Κινάλια, ιταλός σέντερ φορ Αγωνίστηκε στη Λάτσι
ο, αλλά στη συνέχεια προτίμησε τα δολλάρια που του προσέφερε ο «Κόσμος της Νέας Υόρκης» για να κάνει καριέρα στο αμερικάνικο πρωτάθλημα. Επαιξε 14 φορές στην εθνική ομάδα (περίδοος 1972-75) και σημείωσε 4 γκολ. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.1955: Τζέϊμς Μοντγκόμερι, αμερικανός κολυμβητής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μόντρεαλ κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια. Στα 100μ ελεύθερο (49.99, παγκόσμιο ρεκόρ), στη σκυταλοδρομία 4Χ200μ (7.23.22, παγκόσμιο ρεκόρ) και στα 4Χ100μ Μικτή ομαδική (3.42.22, παγκόσμιο ρεκόρ). Κέρδισε, ακόμη, το χάλκινο μετάλλιο στα 200μ ελεύθερο (1.50.58). Σε τρία Παγκόσμια πρωταθλήματα κέρδισε 7 χρυσά κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Το 1973 (100,200 και τρεις σκυταλοδρομίες), το 1975 (χρυσό στις δύο σκυταλοδρομίες του ελεύθερου και χάλκινο στα 100μ ελεύθερο) και το 1977 (δύο χρυσά στις δύο σκυταλοδρομίες του ελεύθερου).
1963: Αρνολντ Πέτρους Βαντερλίνεν, ολλανδός πυγμάχος. Παρέμεινε ερασιτέχνης. Σε τρεις διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων στα 91 κιλά κέρδισε τι αργυρό μετάλλιο (1984,1988,1992).
1968: Μαίρη Λιού Ρέτον, αμερικανίδα αθλήτρια της γυμναστικής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Αντζελες κέρδισε δύο χρυσά, δύο αργυρά και δύο χάλκινα.
1969: Λουίς Μακπάουλ, αυστραλή ακοντίστρια. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Είχε ατομικό ρεκόρ 66μ96.
1975: Χάρης Παπαδιάς, έλληνας σπρίντερ. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου το 1997, ενώ ήταν 4ος στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό του 1996. Το 1998 ήταν 3ος στα 100μ στο ευρωπαϊκό και 4ος
με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100μ και 6ος στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
1979: Τιμ Κωστόπουλος, ελληνοκαναδός επαγγελματίας αθλητής του χόκεϊ στον πάγο.
Πέθαναν
1961: Αλφρεντ Κάρλτον Ζιλμπέρτ, αμερικανός επικοντιστής. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1908. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις, ενώ είχε σπουδάσει αθλίατρος. Κατασκεύαζε παιχνίδια για παιδιά και είχε περισσότερα από 150 διπλώματα ευρασιτεχνίας. Είχε γεννηθεί στις 13 Φεβρουαρίου 1884.
1978: Ζορζ Σπεϊσέρ (71 χρ.), γάλλος ποδηλάτης. Το 1933 κέρδισε το πρωτάθλημα επαγγελματιών σε δημόσιο δρόμο. Την ίδια χρονιά κέρδισε και τον Γύρο της Γαλλίας.. Τρεις φορές αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας (1935, 37,39). Είχε γεννηθεί στις 8 Ιουνίου 1907.
1986: Φλο Χίμαν, αμερικανίδα βολεϊμπολίστρια. Πέθανε στη διάρκεια ενός αγώνα του ιαπωνικού πρωταθλήματος ενώ βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας της. Το 1984 είχε κερδίσει με την ομάδα των ΗΠΑ το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αιτία θανάτου της ήταν μια σπάνια ασθένεια στη καρδιά η οποία δεν είχε ανιχνευτεί όσο ζούσε. Είχε γεννηθεί στις 31 Ιουλίου 1954.
1996: Σάντορ Ιχαρος, ούγγρος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Δεν κατάφερε να διακριθεί σε κάποια μεγάλη διοργάνωση. Την περίοδο 1955-56 κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ. Στα 1.500μ (3.40.8), στα 3.000μ (7.55.6), στα 5.000μ (13.40.6) και στα 10.000μ (28.42.8). Είχε γεννηθεί στις 10 Μαρτίου 1930.
2002: Γκερντ Πρόκοπ (63 χρ.), γερμανός προπονητής και παλιός τερματοφύλακας. Εργάστηκε για πολλά χρόνια σε διάφορες ελληνικές ομάδες και έμενε μόνιμα στη Χαλκιδική.
2003: Τζιάνι Ανιέλι, ιταλός, επίτιμος πρόεδρος της “Fiat” και πρόεδρος της Γιουβέντους. Είχε γεννηθεί στις 12 Μαρτίου 1921.
2003: Λεονίντας (90 χρ.), βραζιλιάνος σέντερ φορ. Περισσότερα στο http://2401sporos.blogspot.com/2008/01/blog-post.html
Ο Λεονίντας και οι... πέρσες επικριτές του!
Η σκιά του φασισμού πάνω από μια μεγάλη ποδοσφαιρική καριέρα
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 ήταν μια αρκετά ηλεκτρισμένη διοργάνωση. Έμοιαζε σκηνές από… ταινία προσεχώς. Η Ευρώπη ετοιμαζόταν για το δ
εύτερο μεγάλο πόλεμο στα τελευταία 20 χρόνια. Τα πρώτα μηνύματα είχαν έρθει λίγους μήνες πριν τους αγώνες. Η Αυστρία, μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη της εποχής, δεν πήγε στους αγώνες, αν και είχε προκριθεί. Λίγους μήνες νωρίτερα ο Χίτλερ είχε προχωρήσει στην «ενσωμάτωση» της χώρας στο Γ’ Ράϊχ. Κάποιοι από τους ποδοσφαιριστές της ενίσχυσαν την Γερμανική ομάδα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και κάποιοι άλλοι έμειναν πίσω για να παρακολουθήσουν τους αγώνες από τις… εφημερίδες. 
Η Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι πήγε στους αγώνες για να επιβεβαιώσει τον τίτλο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας που είχε κερδίσει, με αρκετές σκιές, είναι αλήθεια, τέσσερα χρόνια νωρίτερα στη δική της χώρα. Οι Γάλλοι οπαδοί αποδοκίμαζαν σε κάθε ευκαιρία τους Ιταλούς. Άλλωστε λίγο νωρίτερα είχαν ψηφίσει το «λαϊκό μέτωπο» ένα συνασπισμό αριστερών και σοσιαλιστών για να κυβερνήσει τη χώρα τους.
Η μόνη ομάδα που είχε την υποστήριξη όλων ήταν η Βραζιλία. Το ποδόσφαιρο που έπαιζε ήταν τελείως διαφορετικό από αυτό που είχαν δει μέχρι τότε οι φίλαθλοι. Περίτεχνες ενέργειες, ντρίπλες και πολλά κολπάκια με τη μπάλα έδιναν μια άλλη διάσταση στο σπόρ. Κορυφαίος των ζογκλέρ της Βραζιλίας ένας ψηλός, ξερακιανός μαύρος με ελληνικό όνομα. Ο Λεονίντας.
Η Βραζιλία από τους πρώτους αγώνες χρίστηκε φαβορί για τον τίτλο. Στις 16 Ιουνίου 1938 στο «Βελοντρόμ» της Μασαλίας έδινε το κρίσιμο αγώνα της για τη πρόκριση στον τελικό. Αντίπαλος η Ιταλία.
Στην ανακοίνωση της ενδεκάδας όμως ο Αντεμάρ Πιμέντα, ο προπονητής της Βραζιλίας έκρυβε μία έκπληξη. Ο Λεονίντας δεν έπαιζε. Και δεν θα έπαιζε αφού τότε δεν επιτρεπόντουσαν οι αλλαγές. Έγινε δηλαδή το αντίθετο απ’ ότι θα γινόταν εξήντα χρόνια αργότερα με τον Ρονάλντο στον τελικό του Παρισιού.
* Η φάση του αγώνα έγινε στο 60ο λεπτό. Ο Σίλβιο Πιόλα πέρασε το Ντομίνγκος ντα Γκουία. Ο Βραζιλιάνος δεν τα παράτησε τον ακολούθησε, μπήκε στη περιοχή, αλλά δέχτηκε μιά ακόμη ντρίπλα, προσπάθησε να τον κλωτσήσει κι ο Πιόλα του πέρασε τη μπάλα κάτω από τα πόδια. Αυτό ήταν ο Ντα Γκουία με μιά μεγαλόπρεπη κλωτσιά γκρέμισε τον Ιταλό επιθετικό. Ήταν πέναλτι κι ο Μεάτσα σημείωσε το δεύτερο γκολ των Ιταλών.
Ο Κολαούσι στο 55ο είχε ανοίξει το σκορ κι ο Ρομέου στο 87ο πρόλαβε να μειώσει σε 2-1. Η Ιταλία ήταν στον τελικό κι η Βραζιλία, η χώρα, όχι μόνο η εθνική ομάδα, έβραζε. Ο ίδιος ο Λεονίντας υποστήριζε ότι ήταν τραυματίας.
Το 1958 ένας συμπαίκτης του, ο Νιτζίνιο που δεν έπαιξε σε κανένα αγώνα του Μουντιάλ, δήλωσε ότι ο Λεονίντας είχε πάρει χρήματα από τους Ιταλούς να μην αγωνιστεί. Ο θιγόμενος τον πήγε στα δικαστήρια κι εκεί ο Νιζίνιο ζήτησε συγνώμη για να κλείσει η υπόθεση. Είναι γεγονός όμως ότι μετά την ήττα των Βραζιλιάνων πολλοί στη χώρα αυτή έκαναν λόγο για υποσχέσεις των Ιταλών σε αστέρια της ομάδας να πάρουν μεταγραφή σε πλούσιους συλλόγους. Τα σενάρια έμειναν σενάρια, αφού η ιστορία έδειξε ότι κανείς Βραζιλιάνος δεν πήγε στο «καμπιονάτο».
Αρκούσε όμως μια τέτοια ιστορία να τσαλακώσει μια μεγάλη καριέρα; Αμέσως μετά το Μουντιάλ του ’38 ο Λεονίντας θέλησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Διάβαζε και άκουγε ότι είχε πάρει ένα γενναίο πριμ από τον Μουσολίνι και πολλά άλλα. Το μόνο που δεν μπόρεσε να ευχαριστηθεί ήταν ο τίτλος του πρώτου σκόρερ.
Τουλάχιστον το άχτι του το έβγαλε στο μικρό τελικό. Η Βραζιλία νίκησε 4-2 τη Σουηδία. Τα δύο από τα γκολ τα σημείωσε ο… τραυματίας Λεονίντας.
Ποιος όμως ήταν αυτός ο περίφημος ποδοσφαιριστής; Τι ήταν αυτό που τον έκανε διαφορετικό;
Ήταν το πρώτο «μαύρο διαμάντι» όπως ήταν το παρατσούκλι του που αργότερα δόθηκε στον μεγάλο Πελέ. Η «άνθρωπος λάστιχο» όπως τον αποκαλούσαν κάποιες εφημερίδες.
Διέθετε εντυπωσιακό στιλ, μπρίο και ουσία στο παιχνίδι του. Κι ακόμα ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε γκολ με ανάποδο ψαλίδι!
Δοκίμασε δύο φορές την τύχη του στο εξωτερικό, αλλά γύρισε γρήγορα πίσω. Όταν το 1942 πήρε μεταγραφή για τη Σάο Πάουλο η ομάδα πούλησε οκτώ χιλιάδες εισιτήρια διαρκείας περισσότερα και στο γήπεδο 72.218 θεατές πλήρωσαν εισιτήριο για να τον δουν.
Αργότερα έγινε δημοσιογράφος στην εφημερίδα «O Lance» και σχολιαστής αγώνων στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση.
Χτυπήθηκε από τη νόσο Αλτσχάϊμερ και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σάο Πάουλο ανέλαβε όλα τα έξοδα της νοσηλείας του. Έτσι πήρε μαζί του την αλήθεια για το τι έγινε τότε στη Μασαλία, στον ημιτελικό με την Ιταλία.
Focus
ΛΕΟΝΙΝΤΑΣ Ζοζέ, σέντερ φορ
Γεννήθηκε: Ρίο 6 Σεπτεμβρίου 1913
Πέθανε: Ρίο 24 Ιανουαρίου 2003
Ύψος: 1,65 – Βάρος 63 κ.
Διεθνής: 19 (1932-41)
Γκολ:21
Ομάδες: Φονσέκα Λίμα, Σάο Κριστοβάο 1926-28, Μπαρόσο, Σουλ Αμερικάνο, Σίριο Λιμπάνες, Μπονσουξέσο 1931-32, Μοντεβιδέο (Ουρουγουάη) 1933, Βάσκο 1934, Μποταφόγκο 1935, Φλαμένγκο 1936-41, Μπόκα Τζούνιορς (Αργεντινή) 1941, Σάο Πάουλο 1942-46, Μπανκού 1947, Σάο Πάουλο 1948-49.
Τίτλοι: Κόπα Ρόκα 1945 (Βραζιλία), Πρωτάθλημα Καριόκα 1934 (Βάσκο), 1935 (Μποταφόγκο), 1939 (Φλαμένγκο). Πρωτάθλημα Παουλίστα 1943, 45,46,48,49(Σάο Πάολο).
Συμμετοχές σε Μουντιάλ:
1934 (6η): 1 αγώνας
1938 (3η): 4 αγώνες, 8 γκολ
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 ήταν μια αρκετά ηλεκτρισμένη διοργάνωση. Έμοιαζε σκηνές από… ταινία προσεχώς. Η Ευρώπη ετοιμαζόταν για το δ
εύτερο μεγάλο πόλεμο στα τελευταία 20 χρόνια. Τα πρώτα μηνύματα είχαν έρθει λίγους μήνες πριν τους αγώνες. Η Αυστρία, μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη της εποχής, δεν πήγε στους αγώνες, αν και είχε προκριθεί. Λίγους μήνες νωρίτερα ο Χίτλερ είχε προχωρήσει στην «ενσωμάτωση» της χώρας στο Γ’ Ράϊχ. Κάποιοι από τους ποδοσφαιριστές της ενίσχυσαν την Γερμανική ομάδα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και κάποιοι άλλοι έμειναν πίσω για να παρακολουθήσουν τους αγώνες από τις… εφημερίδες. 
Η Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι πήγε στους αγώνες για να επιβεβαιώσει τον τίτλο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας που είχε κερδίσει, με αρκετές σκιές, είναι αλήθεια, τέσσερα χρόνια νωρίτερα στη δική της χώρα. Οι Γάλλοι οπαδοί αποδοκίμαζαν σε κάθε ευκαιρία τους Ιταλούς. Άλλωστε λίγο νωρίτερα είχαν ψηφίσει το «λαϊκό μέτωπο» ένα συνασπισμό αριστερών και σοσιαλιστών για να κυβερνήσει τη χώρα τους.
Η μόνη ομάδα που είχε την υποστήριξη όλων ήταν η Βραζιλία. Το ποδόσφαιρο που έπαιζε ήταν τελείως διαφορετικό από αυτό που είχαν δει μέχρι τότε οι φίλαθλοι. Περίτεχνες ενέργειες, ντρίπλες και πολλά κολπάκια με τη μπάλα έδιναν μια άλλη διάσταση στο σπόρ. Κορυφαίος των ζογκλέρ της Βραζιλίας ένας ψηλός, ξερακιανός μαύρος με ελληνικό όνομα. Ο Λεονίντας.
Η Βραζιλία από τους πρώτους αγώνες χρίστηκε φαβορί για τον τίτλο. Στις 16 Ιουνίου 1938 στο «Βελοντρόμ» της Μασαλίας έδινε το κρίσιμο αγώνα της για τη πρόκριση στον τελικό. Αντίπαλος η Ιταλία.
Στην ανακοίνωση της ενδεκάδας όμως ο Αντεμάρ Πιμέντα, ο προπονητής της Βραζιλίας έκρυβε μία έκπληξη. Ο Λεονίντας δεν έπαιζε. Και δεν θα έπαιζε αφού τότε δεν επιτρεπόντουσαν οι αλλαγές. Έγινε δηλαδή το αντίθετο απ’ ότι θα γινόταν εξήντα χρόνια αργότερα με τον Ρονάλντο στον τελικό του Παρισιού.
* Η φάση του αγώνα έγινε στο 60ο λεπτό. Ο Σίλβιο Πιόλα πέρασε το Ντομίνγκος ντα Γκουία. Ο Βραζιλιάνος δεν τα παράτησε τον ακολούθησε, μπήκε στη περιοχή, αλλά δέχτηκε μιά ακόμη ντρίπλα, προσπάθησε να τον κλωτσήσει κι ο Πιόλα του πέρασε τη μπάλα κάτω από τα πόδια. Αυτό ήταν ο Ντα Γκουία με μιά μεγαλόπρεπη κλωτσιά γκρέμισε τον Ιταλό επιθετικό. Ήταν πέναλτι κι ο Μεάτσα σημείωσε το δεύτερο γκολ των Ιταλών.
Ο Κολαούσι στο 55ο είχε ανοίξει το σκορ κι ο Ρομέου στο 87ο πρόλαβε να μειώσει σε 2-1. Η Ιταλία ήταν στον τελικό κι η Βραζιλία, η χώρα, όχι μόνο η εθνική ομάδα, έβραζε. Ο ίδιος ο Λεονίντας υποστήριζε ότι ήταν τραυματίας.
Το 1958 ένας συμπαίκτης του, ο Νιτζίνιο που δεν έπαιξε σε κανένα αγώνα του Μουντιάλ, δήλωσε ότι ο Λεονίντας είχε πάρει χρήματα από τους Ιταλούς να μην αγωνιστεί. Ο θιγόμενος τον πήγε στα δικαστήρια κι εκεί ο Νιζίνιο ζήτησε συγνώμη για να κλείσει η υπόθεση. Είναι γεγονός όμως ότι μετά την ήττα των Βραζιλιάνων πολλοί στη χώρα αυτή έκαναν λόγο για υποσχέσεις των Ιταλών σε αστέρια της ομάδας να πάρουν μεταγραφή σε πλούσιους συλλόγους. Τα σενάρια έμειναν σενάρια, αφού η ιστορία έδειξε ότι κανείς Βραζιλιάνος δεν πήγε στο «καμπιονάτο».
Αρκούσε όμως μια τέτοια ιστορία να τσαλακώσει μια μεγάλη καριέρα; Αμέσως μετά το Μουντιάλ του ’38 ο Λεονίντας θέλησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Διάβαζε και άκουγε ότι είχε πάρει ένα γενναίο πριμ από τον Μουσολίνι και πολλά άλλα. Το μόνο που δεν μπόρεσε να ευχαριστηθεί ήταν ο τίτλος του πρώτου σκόρερ.
Τουλάχιστον το άχτι του το έβγαλε στο μικρό τελικό. Η Βραζιλία νίκησε 4-2 τη Σουηδία. Τα δύο από τα γκολ τα σημείωσε ο… τραυματίας Λεονίντας.
Ποιος όμως ήταν αυτός ο περίφημος ποδοσφαιριστής; Τι ήταν αυτό που τον έκανε διαφορετικό;
Ήταν το πρώτο «μαύρο διαμάντι» όπως ήταν το παρατσούκλι του που αργότερα δόθηκε στον μεγάλο Πελέ. Η «άνθρωπος λάστιχο» όπως τον αποκαλούσαν κάποιες εφημερίδες.
Διέθετε εντυπωσιακό στιλ, μπρίο και ουσία στο παιχνίδι του. Κι ακόμα ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε γκολ με ανάποδο ψαλίδι!
Δοκίμασε δύο φορές την τύχη του στο εξωτερικό, αλλά γύρισε γρήγορα πίσω. Όταν το 1942 πήρε μεταγραφή για τη Σάο Πάουλο η ομάδα πούλησε οκτώ χιλιάδες εισιτήρια διαρκείας περισσότερα και στο γήπεδο 72.218 θεατές πλήρωσαν εισιτήριο για να τον δουν.
Αργότερα έγινε δημοσιογράφος στην εφημερίδα «O Lance» και σχολιαστής αγώνων στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση.
Χτυπήθηκε από τη νόσο Αλτσχάϊμερ και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σάο Πάουλο ανέλαβε όλα τα έξοδα της νοσηλείας του. Έτσι πήρε μαζί του την αλήθεια για το τι έγινε τότε στη Μασαλία, στον ημιτελικό με την Ιταλία.
Focus
ΛΕΟΝΙΝΤΑΣ Ζοζέ, σέντερ φορ
Γεννήθηκε: Ρίο 6 Σεπτεμβρίου 1913
Πέθανε: Ρίο 24 Ιανουαρίου 2003
Ύψος: 1,65 – Βάρος 63 κ.
Διεθνής: 19 (1932-41)
Γκολ:21
Ομάδες: Φονσέκα Λίμα, Σάο Κριστοβάο 1926-28, Μπαρόσο, Σουλ Αμερικάνο, Σίριο Λιμπάνες, Μπονσουξέσο 1931-32, Μοντεβιδέο (Ουρουγουάη) 1933, Βάσκο 1934, Μποταφόγκο 1935, Φλαμένγκο 1936-41, Μπόκα Τζούνιορς (Αργεντινή) 1941, Σάο Πάουλο 1942-46, Μπανκού 1947, Σάο Πάουλο 1948-49.
Τίτλοι: Κόπα Ρόκα 1945 (Βραζιλία), Πρωτάθλημα Καριόκα 1934 (Βάσκο), 1935 (Μποταφόγκο), 1939 (Φλαμένγκο). Πρωτάθλημα Παουλίστα 1943, 45,46,48,49(Σάο Πάολο).
Συμμετοχές σε Μουντιάλ:
1934 (6η): 1 αγώνας
1938 (3η): 4 αγώνες, 8 γκολ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)